Lanet Olası Öğretiler

                LANET OLASI ÖĞRETİLER

                Sorgulayan zihin başa bela, çabuk karışıyor, hassas bir mide gibi.

                Ben de biraz nanemollayımdır açıkçası. Kafam da midem de çabuk bulanıyor.

                Hep söylerim, hayatımıza her gireni hayatımızda tutmamalıyız. Fazlalıkları, ağırlık yapanları zamanı gelince atı atıvermeliyiz. Yoksa uçuşa geçemeyiz. Mesela ben, bana ağır gelmeye başlayan birini tereddüt etmeden hayatımdan söküp atıyorum ve inanılmaz hafifliyorum. Zaten birini hayatımdan def ettiysem bunun geçerli bir sebebi vardır. İyi yapmışımdır ve oh canıma değsindir!

                Sorun şu ki bir süre sonra bende dönüp dönüp arkaya bakma ihtiyacı peyda oluyor. Anlamsız bir suçluluk duygusu gelip çörekleniyor içime. O kişi her aklıma geldiğinde böyle nasıl desem... Bir kalp sıkışması baş gösteriyor. Bazı bazı 'Acaba haksızlık mı ettim?' duygusu kemirmeye başlıyor beni....Sonra 'Acaba atladığım bir şey mi vardı, göremediğim, anlayamadığım'... 'Acaba ben bir şey mi yapmıştım da o bana böyle davanmıştı' sorguları üşüşmeye başlıyor peşi sıra.

                Lanet olası 'Hatayı hep kendinde arama öğretisi' bu aslında ve belki bi parça da lanet olası hümanist öğretilerdir. Hani her insan aslında özünde iyidir ya... Hani bir insan bir kötülük yaptıysa aslında şartlar bunu ona zorlamıştır ya... Ağız tadıyla bir 'Canın cehenneme pislik!' dedirmez bu öğretiler insana.

                Aslında 100 kere şans tanımış olsan bile belki de o 101.'yi de hak etmiştir ve belki de ben bunu ona çok görmüşümdür. Allah belamı versindir!... İşte bakınız bu da 'herkes beni sevmeli' öğretisidir aslında. Bir türlü kangreni kesip atamama durumudur. İyileştiririm ya ben bunu diye tutturmadır. 'Nasıl ya ? Düzelir elbette bi gün, sever o beni!' yanılsamasıdır ve ne yazık ki daha beterine davetiye çıkarmanın daniskasıdır. Bilirim ben de pek ala ama yok anlamıyor kalın kafam. Hep 'acaba'lar... 'acaba'lar... Zihnim vazgeçmiyor bitmiş gitmiş şeyleri sorgulamaktan.

                Aslında adım gibi biliyorum:

                Herkes seni sevemez. Seni seven seni bilerek üzmez... Hayatından çıkardıysan birini, o bunu fazlasıyla hak etmiştir. S.ktir et, üstüne bas geç ya! Bırak orda kalsın o! Cehennemin dibine kadar yolu var. Bakıp durma artık geriye'

                Bak yazarak kustum rahatladım...İyi oldu...Neyse...

                Herkesin canı cehenneme!

                Gabrielle Jeane


google - site - verification: google6a64f2bf44ffd5fb.html