İlişkilerde 'Biz Olmak' saçmalığı

İLİŞKİLERDE 'BİZ OLMAK' SAÇMALIĞI!

                Biri bana şu 'biz olabilmek' saçmalığını bir açıklayabilir mi Allasen?! Yahu bu nedir arkadaş! Daha üç haftalık ilişkisi olan başlıyor 'henüz biz olmayı beceremesek de...' diye sızlanmaya. 'Biz olabildiğimiz gün...İşte ancak o gün...' diye afili cümleler havada uçuşuyor...'Biz olmayı beceremedik...Üzgünüm...' diye biten kapanış konuşmaları falan...Ay yarabbim içim şişiyor!

                Ya no olacak 'BİZ' olunca bi bana söyler misiniz? Başınız göğe mi erecek. Yahu biz olmadan önce bi hayırlısıyla 'sen' ol bakalım bi 'ben' ol önce bakalım...Sen nesin kimsin daha kendini özümseyememişsin tutturmuş 'BİZ' olacak arkadaş!

                Ulan ben bu yaşıma kolay mı geldim? Hala kendimi tanıdım diyemiyorum. Okullar okudum, masterlar yaptım,sevgililer eskittim, bi sürü iş değiştirdim...Hayaller kurdum, gerçekleştirmek için çabaladım çırpındım, uçtum sonra yere çakıldım, kalktım kaç kere silkelendim, yolumdan döndüm...Sevdiğim rengim var, sevdiğim kokum var, alıştığım tarzım var, düşüncelerim var, keyif aldıklarım...nefret ettiklerim...Fobilerim...Hobilerim...Takıntılarım...Tabularım...

                Eeee...Hayatıma girdin diye yani...'Hello darling, artık ben yok 'BİZ' var!'...Oooooldu annem başka? Yani bir 'BEN' kolay olunmuyor. Orda bi dur, yavaş gel!

                Ya yani yanlış anlaşılmasın şimdi. Biz olmak kötü bir şey mi? Hayır değil, hem de hiç değil. Ya sen ne diyosun benim en büyük hayalim hatta fantezim 'BİZ OLMAK' ama şunu biliyorum, gerçekten biz olabilmek için ruh eşini bulman lazım, bunun için de önce kendini bulman lazım ve kendi olabilen birini bulman lazım. O işler öyle kolay değil yani...

                Ya bak mesela bi örnek vereyim sana; ben evliliğimde bir üj bej yılı geride bıraktıktan sonra bir gün...Belki de bir anda şunu farkettim...'Ana! Yahu bu ev hiç benim gibi değil!'...Yani şöyle, sanki ev benim evim değil de işyerim gibi falan. Ben de oranın bir çalışanı efendime söyleyim bir personeli gibiyim. (Böyle hisseden çok kişi var biliyorum. Şimdi hiç ayak yapmayın bana evim yuvam kalp ben falan diye!). Ha evimi sevmiyor muyum? Elbette seviyorum...Huzurluyum ama işte kendim olmayı başaramadığım için de evi de kendime ait yapamamışım. Nasıl anlatsam, koltuklar tam olarak benim zevkim değil, perdeler değil, hep hayalini kurduğum o büyük kütüphaneyi bi türlü oluşturamamışım...Ha kocamın zevki mi? Keşke öyle olsaydı en azından birimiz tutturmuş olurduk, yok tam olarak onun zevki de değil!..Ne tam onun zevki ne tam benim zevkim. İkimizin zevklerinin orta yolu bulmuş ama sonuçta bi b*ka da benzememiş orta karar bişi. 'Biz'im zevkimiz...peh!

                Aniden farkettiğim şeylerden biri de şuydu: Yahu koskoca ev. Ayıptır söylemesi ebeveyn banyosundan giyinme odasına kadar var. Misafire bile oda var , misafire oda neyse 'misafir tuvaleti' var ama her ne hikmetse bana bir tek oda bile yok! Ya ne odası bana ait bir köşe bile yok evde. Neden yok? Çünkü o evde 'ben'yok, 'biz' varız. 'Bizim gardrop', 'bizim banyo', 'bizim yatak', 'bizim tv'...'Ben' mi??? Yo yo yooo bebeğim orda bi dur!...Seni zavallı!... Yoksa 'biz' olmayı beceremeyenlerden misin? Beceremeyenlerdenim anasını satayım. Ben sizin takatukalaştıramadıklarınızdanım! Becermek de istemiyorum. Kendim olmak istiyorum ya, kendimi bulmak istiyorum, kendime ait bir oda istiyorum arkadaş! Bizim olanların yanı sıra sadece bana ait olan özel alanlar da olsun istiyorum!

Çünkü, ben olmazsa, biz olamaz. Bütünleşmek lafa kalır. İlişkiler boğar, bak valla boğulursun bunalırsın ya! Biliyorum da söylüyorum.

                Ya bırakın artık iki gün tanıdığınız insanı kendinize yamayıp 'Hadi aşkım biz olalım' demeyi. Ya bi durun orda. Zor ben olmuş zaten bunca yıldır daha bismillah demeden bi de biz mi olacak?

                Ya kendinizi tanıyın, anlayın bir önce, kendinizi kabullenin, olduğunuz gibi kendinizi  sevin.  Sonra kusurlarıyla eksiklikleriyle, kompleksleriyle, travmalarıyla kısacası çırılçıplak karşınızdakini sevin.  Onu anlayın, anlamaya çalışın...Korkularını, tabularını, takıntılarını öğrenin. O kendisi gibi olamıyorsa mesela hayal bile kuramıyorsa ya da kendini bir türlü sevemiyorsa ona yardımcı olun, yol gösterin. Ondan sonra 'biz olmak' mertebesi olabilmeli...Olmalı hatta...Keşke olsa ne güzel olurdu la!

                Eveeet... Gabrielle ile Bugün Ne Öğrendik' köşemizden bu kadar. Anladığınız üzre bugün de bişi öğrenemedik ama dilim şişmişti iyi oldu...Hakkımızda hayırlısı...

                                                                                                                             Gabrielle JEANE


google - site - verification: google6a64f2bf44ffd5fb.html