Erkekler Çocuk Gibidir Hatta Biraz Da...


 


 

'ERKEKLER ÇOCUK GİBİDİR'..'HATTA BİRAZ DA SALAK GİBİDİR'...Mİ ACABA!

Herkesin diline pelesenk olmuş 'erkekler çocuk gibidir'..'erkekler çocuk gibidir'...Şüpheliyim...Kuşkuluyum..Kafamda deli sorular...Mesela romantik komedi yazarı Aslı ZENGİN kişisi, Evliliğe Giden Yol kitabında yazmış: 'Erkek kaç yaşında olursa olsun, büyümeyen bir çocuktur, saçını okşayıp yanında olacaksın'...peh!...Bu klişe tavsiyelerle , evliliğe giden yolun hüsranla son bulmasına şaşırmamak lazım.

Madem erkekler çocuk gibi, madem onların saçını okşamak, ağamsın paşamsın diye diye pohpohlamak onları mutlu etmek için yeterli, madem erkekler basit yaratıklar biz kadınlar ise onlara göre çok daha zekiyiz ve üstün yeteneklerle donatılmışız. Madem, tam da bu sebeplerden dolayı bu koca bebekleri çekip çevirmek bizim asli görevimiz...Sorarım size Ey Kadınlar!...Neden o zaman yalnız ve mutsuzuz..neden aldatılıyoruz, neden acı çekiyoruz, neden onları kendimize bağlayabilmek için bir kütüphane dolusu taktik kitapları okuyoruz...

Kurulmamız geren bazı saçmalıklar var:

Modern yaşamda erkeklerin çocuk gibi olduğu saçmalığını bi bırakalım arık...Kadın erkek fark etmez...'Aman da anasının paşa oğlu' , ya da 'aman da annesinin prenses kızı, dünya güzeli' diye diye pohpohlanarak büyütülmüş, anneye bağımlı kılınmış, aşırı şımartılmış, her şeyi onun yerine başkaları tarafından yapılmış, sorumluluk almadan hep başkaları tarafından çekip çevrilmiş, kendini ifade etme yeteneği gelişmemiş, küserek ya da şiddete başvurarak istediklerini yaptırmayı alışkanlık edinmiş herkes çocuk kalır. (Burada 'içimizdeki çocuk'tan bahsetmiyoruz elbette,konuyu çarpıtmayın şimdi.)

Bir başka çok okunan internet sitesinde de mesela Canan Danyıldız kişisi şöyle yazmış erkekler için: 'Uzmanlara göre erkeler söylenenlerin ilk beş dakikasını anlıyor, gerisini dır dır olarak kabul ediyor.' İsviçreli bilim adamları mı yapmış bu araştırmayı hangi süperzekalı denek gurubunda çalışmışlar bir kaynak göstermiyor ama araştırmaya sonuna kadar güvendiği belli.' Erkekler böyledir yani, anlayışları kıttır kızlar takmayın kafanıza fazla şeyapmayın yani...' diye salık veriyor. Bence kadın ya da erkek farketmez, bir yetişkin, konuşmanın ilk beş dakikasından sonrasını anlamıyorsa ortada genel geçer bir durum değil mental bir bozukluk vardır. Yani o kişiyle hayat zor geçer. Bence bırakalım bu, erkekler beyinsizdir, napıcan idare edicen artık klişelerini. Böyle erkekler varsa da kaçalım onlardan, sosyal medyadan uyaralım birbirimizi 'falanca mental retarde kızlar, kesin bilgi, yayalım!' diye...

Modern yaşamda kadınların zaten erkeklerden üstün olduğu saçmalığını da bi bırakmayalım mı ya... Neymiş efendim kadına yaratıcılık özelliği bahşedilmiş, bebek doğurmak gibi olağanüstü bir gücü ve yeteneği var (hani tek başımıza yapabilsek anlicam da...) çocuk emziriyor süt veriyor, on parmağında on marifet...So what?... Yani çocuk doğuramayan ve emziremeyen kadınlar ne oluyor bu durumda sıradan ve yeteneksiz mi? ya da anne kadar fedakar, özverili ve sevgi dolu babalar..Bir anne olarak, doğanın biz dişilere paha biçilmez bir hediyesi diye düşünürüm doğurganlık yeteneği için...Ama ne yalan söyleyeyim bazı durumlarda da, 'ulan! doğanın bize attığı bir kazık olmasın bu doğurganlık' diye de kıllanmıyor değilim...

Anneliği artık erkeklere karşı şantaj aracı olarak kullanmayalım ya...Sidik yarışına da girmeyelim 'baaak bende ' annelik içgüdüsü' var..sende var mı? nanik nanik!' diye. Kendimizi kandırmayı bırakmazsak mutlu olmayacağız. Ben evladımı kucağıma aldığımda bir vahiy gibi inmedi annelik içgüdüsü (artık gariplik bende miydi bilmiyorum) zamanla öğrendim anneliği... gün be gün... biriktirerek... arttı sevgim, annelik yeteneğim... babalarda olduğu gibi...Bunca yıl geçti hala 'annelik içgüdüsü loading...' anasını satayım!

Erkekler aptaldır biz kadınlara muhtaçtır bak mesela muhabbet kuşu bile dişisi olmadan yaşayamaz ölür gider diye örnek verenleri duydum, yeminle bak, bizzat kendi kullarımla duydum... Yahu kuş muyuz biz! Birey olalım, yetişkin olalım ( ama içimizdeki çocuğu da öldürmeyelim, bizi hayata bağlaması için onun saflığına, enerjisine ve hayallerine çok ihtiyacımız var çünkü, o ayrı, konuyu çarpıtmayalım yine)

Neticede...söylemek istediğim...hayatınızdaki erkek çocuk gibi davranıp sizi canınızdan bezdiriyorsa bence 'aman canım erkeler çocuk gibidir benim asli görevimse onun saçını okşayıp yanında olmaktır' demek yerine 'büyü de gel cınım!' deyiverin. Yetişkin olmayı becerebilen bir adamla aşkı da seksi de ilişkiyi de dolu dolu yaşarsınız...Yoksa hayatınız ona annelik yapmakla geçer. İnsan çocuğu gibi görmeye başladığı bir adamla sevişebilir mi ya...tövbeee... Bi daha düşünün derim. Sizin anlatmak için çırpındığınız şeyleri dır dır olarak yorumluyorsa bir erkek, 'Erkekler zaten böyledir, bak uzmanlar söylemiş, isviçreli bilim adamlarından iyi mi bilicez?' diye düşünmeyin, ondan sizi dinlemesini en azından anlamaya çalışmasını isteyin...Yoksa bu ilişkiler de evlilikler de zor belini doğrultur gibi geliyor bana..Ama bana öyle geliyor da olabilir...Bilemem...Sonuçta ben bilmem beyim bilir!

'Gabrielle İle Ne Öğrendik' köşemizde bu hafta da bi şey öğrenemedik sevgili okurlar...Sevgiyle kalın!


google - site - verification: google6a64f2bf44ffd5fb.html